Σε συνέχεια από το προηγούμενο διάστημα, φτάσαμε στην περίοδο που η κυβέρνηση έχει κάνει ξεκάθαρο ότι πρόκειται να ξεκινήσουν οι διαγραφές και στις 5ετης σχολές. Πιο συγκεκριμένα με τον νόμο Κεραμέως, στα ν+ν/2 έτη διαγραφόμαστε. Για εμάς τους φοιτητές αυτή δεν είναι μια ακόμη πτυχή της επίθεσης. Αποτελεί την τομή των φοιτητικών ζητημάτων. Ήδη από τον προηγούμενο χειμώνα που εφαρμόστηκαν οι πρώτες διαγραφές σε 4ετείς σχολές, με 308.000 διαγεγραμμένους. Καταλαβαίνουμε ότι αυτά τα μέτρα όχι απλά ήρθαν και εφαρμόζονται, αλλά ο νόμος Κεραμέως θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σπουδάζουμε και δρούμε ως φοιτητές μέσα στις σχολές μας.

Οι σπουδές είναι δικαίωμα μας και πρέπει να το υπερασπιστούμε.

 Οι διαγραφές είναι ένα άδικο και ταξικό μέτρο που έχει στόχο να πετάξει τους φοιτητές από φτωχά και λαϊκά στρώματα εκτός σχολών και να δημιουργήσει πανεπιστήμια για λίγους και εκλεκτούς. Είμαστε αυτοί που αναγκάζονται να δουλεύουν ταυτόχρονα με τις σπουδές μας και η καθημερινότητα μας γίνεται δυσβάσταχτη. Ως αποτέλεσμα είναι και αυτοί που βρίσκονται όλο και πιο εκτεθειμένοι στην απειλή της διαγραφής! Ταυτόχρονα, οι διαγραφές εντατικοποιούν ακόμα περισσότερο τις σπουδές μας. Μπροστά στο άγχος για την διαγραφή οι ρυθμοί σπουδών γίνονται όλο και ποιο έντονοι και οι απαιτήσεις αυξάνονται με αποτέλεσμα, οι φοιτητές να τρέχουμε και να μην φτάνουμε.

Μαζί με τις διαγραφές όμως έρχονται και τα πειθαρχικά. Πλέον οποιοσδήποτε θεωρήσει το σύστημα οτι έχει κάποια “παραβατική” συμπεριφορά μπορούν να τον περάσουν πειθαρχικό με μεγαλύτερη ποινή η διαγραφή του απο την σχολή. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να χτυπήσουν και να καταστείλουν τους αγώνες τον φοιτητών καθώς η όποια πολιτική και συνδικαλιστική δράση θα θεωρείται παράβαση. Δεν θα περνάνε πειθαρχικό όμως μόνο αυτοί που αγωνίζονται γιατί με πειθαρχικό απειλούνται φοιτητές ακόμα και για αντιγραφή.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι διοικήσεις των πανεπιστήμιων δεν στάθηκαν, και ούτε πρόκειται να σταθούν ενάντια στις διάγραφες. Ο ρόλος τους είναι για να εφαρμόζουν τους νόμους και να περνάνε την επίθεση μέσα στα πανεπιστήμια. Δεν μπορούμε να έχουμε την αυταπάτη ότι οι καθηγητές, οι κοσμήτορες και οι πρυτάνεις μπορούν να αναλάβουν τον αγώνα αυτό. Είναι υπόθεση των φοιτητών να πάμε ενάντια στα άδικα μετρά.

Η απάντηση στην επίθεση αυτή δεν είναι ατομική υπόθεση. 

Το σύστημα προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν υπάρχει διέξοδος μέσα στην ασφυκτική αυτή καθημερινότητα που έχει θέσει για τους φοιτητές. Προβάλλει τον ατομικό δρόμο, τον δρόμο της εντατικοποίησης. Η διέξοδος δεν είναι το να διεκδικήσουμε εμβόλιμες εξεταστικές γι’ αυτούς που είναι να διαγραφούν! Ένα αίτημα που αποδέχεται πλήρως το μέτρο των διαγραφών και προβάλει τον ατομικό δρόμο. Να διεκδικήσουμε να παρθούν πίσω όλες οι διαγραφές και να μην διαγραφεί κανένας φοιτητής ! Μαζί με τους συμφοιτητές μας και με όπλο τα συλλογικά μας όργανα να μπορέσουμε να δώσουμε μια απάντηση με γενικές συνελεύσεις σε κάθε σχολή, με αγωνιστικές αποφάσεις για διαδηλώσεις και καταλήψεις.