Στις 24 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από την έναρξη του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου, του πεδίου συγκρότησης των όρων για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτά τα 4 χρόνια πύκνωσαν οι εξελίξεις, αναδείχθηκαν τα όρια, οι σκοποί και η αναντιστοιχία τους με τα μέσα που έχει κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη. Διαγράφηκε πιο καθαρά από ποτέ, το τι ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές για τους λαούς.

4 χρόνια μετά...

4 χρόνια μετά και η συνθήκη μοιάζει ακόμα πιο «ζοφερή». Μετράμε εκατομμύρια θύματα και τραυματίες στην πιο αιματηρή σύγκρουση από τον Β’ Π.Π. Υποδομές έχουν καταστραφεί, οι λαοί των περιοχών μεταναστεύουν και το μέλλον φαντάζει ακόμα πιο μαύρο. Η εκλογή Τραμπ, που αντικατόπτρισε τις διαθέσεις μερίδας της αστικής τάξης των ΗΠΑ, εκφράζει συμπυκνωμένα στο «MAGA» την προσπάθεια δηλαδή παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ. Οι επιδιώξεις τους εκφράστηκαν πολλές φορές με την ένταξη στο ΝΑΤΟ Σουηδίας – Φινλανδίας και την ανατροπή του φιλορωσικού καθεστώτος Άσαντ στη Συρία,  την εγκατάσταση στρατού στην Ρουμανία, την εισβολή στην Βενεζουέλα, δημιουργώντας ρήγμα στη ρωσική επιρροή. Ταυτόχρονα εξανάγκασαν την ενεργειακή αποδέσμευση της Ευρώπης από τη Ρωσία, επιχειρώντας τη σύμπλευση των «δευτερευόντων» ιμπεριαλιστών (Ευρωπαίων, Ιαπωνίας) στα δικά τους σχέδια. Από την άλλη οι Ρώσοι ιμπεριαλιστές προελαύνουν, αργά αλλά με «σιδερένια» αντοχή στο πεδίο των μαχών και κερδίζουν εδάφη (~20%) και ορυκτό πλούτο (~40%). Οι διαθέσεις εκατέρωθεν δεν μπορούν να έρθουν σε σύγκλιση. Οι μεν ΗΠΑ επιθυμούν την περίσφιξη και την περικύκλωση, προτάσσουν τη στρατιωτική παρουσία  του ΝΑΤΟ, επιθυμώντας την παρουσία του εκεί αν όχι την προσάρτηση της Ουκρανίας, η Ρωσία με τους δικούς της όρους επιθυμεί την αποστρατιωτικοποίηση, την ουδετεροποίηση της Ουκρανίας, την διατήρηση των κατακτημένων εδαφών. Η επί χάρτου επίλυση του ουκρανικού ζητήματος μοιάζει ανέφικτη... και είναι. Οι όροι που συγκροτούν αυτόν τον πόλεμο, θα λυθούν μόνο με... πόλεμο, με μία ευθεία ιμπεριαλιστκή αναμέτρηση. Στη φάση αυτή μάλιστα, με την ρήξη του συμφώνου New Start, αλλά και τις διάφορες διακηρύξεις εκατέρωθεν, η απειλή των πυρηνικών επανέρχεται όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο. 

Οι λαοί στο στόχαστρο των αντιπαραθέσεων

Στο Ουκρανικό μέτωπο εκφράζονται οι αντιπαραθέσεις των δύο μεγαλύτερων ιμπεριαλιστών, ΗΠΑ – Ρωσίας. Αντιπαραθέσεις που δεν μπορούν και δεν πρόκειται να λυθούν με μια συνθηκολόγηση, μια προσωρινή και εύθραυστη εκεχειρία. Αντίθετα, φαίνεται ξεκάθαρα η διαδικασία συγκρότησης των όρων για τον Γ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα από το Ρωσο-Ουκρανικό, της πολεμικές συρράξεις και γενοκτονίες παγκοσμίως, την πολιτική και οικονομική αστάθεια που χαρακτηρίζει τόσο τις ιμπεριαλιστικές, όσο και τις εξαρτημένες χώρες. Σε αυτό το καζάνι που βράζει, για την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και την εκτόνωση των αντιπαραθέσεων, λαοί σφαγιάζονται, οικονομίες στρατιωτικοποιούνται, στερούνται δικαιώματα από κάθε κομμάτι του λαού.

Η θέση της Ελλάδας στα σχέδιά τους

Σε αυτή την τεταμένη συνθήκη η εξαρτημένη Ελλάδα προσφέρει τα πάντα στους ιμπεριαλιστές που την κυριεύουν. Όλη η χώρα έχει γίνει μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση, με τον αμερικάνικο στρατό να σουλατσάρει ανενόχλητος απ’άκρη σ’ άκρη. Η ελληνική αστική τάξη έχει δώσει και γη και ύδωρ στους φονιάδες των λαών και μας προετοιμάζει να σφαχτούμε σε άδικους πολέμους. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι αλλαγές στην στρατιωτική θητεία, η ελληνική αποστολή  φαντάρων στην Γάζα στο πλευρό του IDF απέναντι στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό, το φασιστικό και εθνικιστικό δηλητήριο που χύνεται από επίσημα χείλη με κάθε ευκαιρία με σκοπό την ιδεολογική παρέμβαση στην νεολαία και την προετοιμασία της να γίνει πρόθυμα κρέας για τα κανόνια τους. Η ένταση της επίθεσης του συστήματος τόσο σε εργαζόμενους με αντεργατικούς – αντιλαιϊκούς νόμους, όσο και στη φοιτητιώσα νεολαία με διαγραφές, πειθαρχικά, μέτρα ασφαλείας, εξυπηρετεί αυτή την προετοιμασία. Πέραν της συμμόρφωσης με αυτά τα πρότυπα, είναι επιτακτική η ανάγκη να μας στερήσουν τα βασικά δικαιώματα στην ελευθερία, στον συνδικαλισμό, στην αξιοπρεπή ζωή. Γιατί ένας λαός που κατακτά και υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, ένας λαός που αναμετριέται με το σύστημα, μπορεί και να αντισταθεί απέναντι στις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών, να διεκδικήσει τους όρους ζωής του.

Να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα μας!

Στα σχολεία και στις σχολές μας, πρέπει να σημάνει αντιπολεμικός συναγερμός. Μέσα από τον αγώνα μας ενάντια στην επίθεση στις σπουδές, οι φοιτητές μπορούμε να δώσουμε το εναρκτήριο λάκτισμα για την πυροδότηση ενός αντιπολεμικού-αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος με πρόταγμα το δίκιο των λαών. Ο αντιϊμπεριλιαστικός αγώνας και ο αγώνας ενάντια στις διαγραφές, τα πειθαρχικά, τα μέτρα ασφαλείας είναι δύο άρρηκτα συνδεδεμένα ζητήματα. Όσο ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός προετοιμάζει τους όρους για μια γενικευμένη σύρραξη, τόσο στερεί δικαιώματα, σε μια προσπάθεια να υποδουλώσει πλήρως κάθε κομμάτι του λαού. Οι σχολές, λοιπόν, πρέπει να γίνουν εστίες αγώνα ενάντια στον πόλεμο αλλά και στην επίθεση που δεχόμαστε. Είναι αναγκαίο να συγκροτηθεί ένα φοιτητικό κίνημα που θα παλεύει για την ανατροπή των νόμων Κεραμέως και Ζαχαράκη. Θα παλεύει όμως και ενάντια στην εξάρτηση και τις ενδοϊμπεριλιστικές αντιθέσεις που ευθύνονται για την κατάσταση που ζούμε και θα βάζει στις σχολές την αντιπολεμική-αντιϊμπεριαλιστική τοποθέτηση που λείπει.

Ο δρόμος για να μπούμε φραγμό στα σχέδια των ιμπεριαλιστών είναι η ανάπτυξη της πάλης των λαών, η διεθνιστική αλληλεγγύη, η συγκρότηση του αντιιμπεριαλιστικού – αντιπολεμικού κινήματος χωρίς αυταπάτες για «καλούς και κακούς ιμπεριαλιστές», με πλήρη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των λαών, που μπορούν μπροστά στις εξελίξεις να βάλουν τη δική τους προοπτική, με το βλέμμα σε μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταπίεση των λαών.

• ΕΞΩ ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΡΩΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
• Η ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΝΑ ΜΠΕΙ ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
• ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ – ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ – ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ