ΑΘΗΝΑ| Με Ματ χημικά και ξύλο αντιμετώπισε η κυβέρνηση τους φοιτητές, 14/9

Προκλητική ήταν η παρουσία της αστυνομίας στο φοιτητικό συλλαλητήριο ενάντια στην εγκατάσταση της ΟΠΠΙ η οποία επιχείρησε να χτυπήσει την διαδήλωση όταν τα φοιτητικά μπλοκ βγήκαν στο δρόμο. Ο αστυνομικός κλοιός με ΜΑΤ, ΟΠΚΕ αλλά και με αύρα περικύκλωσε τους διαδηλωτές και τους επιτέθηκε με χημικά και γκλοπ εκτοπίζοντας τους στο πεζοδρόμιο. Μέσα στο κλίμα τρομοκρατίας τα μπλοκ της διαδήλωσης κατάφεραν να παραμείνουν στον δρόμο και να διαδηλώσουν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης η στάση της αστυνομίας ήταν προκλητική και τρομοκρατική και αρκετά συχνά χτυπούσε και ψέκαζε με φυσουνιές τα φοιτητικά μπλοκ.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις κόντρα στο κλίμα τρομοκρατίας κατάφεραν να διαδηλώσουν ως το Σύνταγμα και την Βουλή όπου και κατέληξε η διαδήλωση. Το σύστημα και η κυβέρνηση προσπάθησαν για άλλη μια φορά να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν τον αγώνα των φοιτητών, αλλά και να δείξουν ξεκάθαρα τον ρόλο που θα έχει η αστυνομία μέσα στις σχολές. Διαλυτικό και διασπαστικό σημείο της σημερινής μέρας το ξεχωριστό κάλεσμα των συλλόγων που ελέγχει η ΠΚΣ για πορεία αύριο στο Υπουργείο Οικονομικών!!! Προφανώς τέτοιες κινήσεις υποσκάπτουν τον αγώνα των φοιτητών και εντάσσονται στη συνολική γραμμή της ΠΚΣ η οποία βάζει εμπόδια να περάσει ο αγώνας στα χέρια των φοιτητών και να μείνει στα όργανα τα οποία η ίδια ελέγχει.

Παράλληλα και η γραμμή των ΕΑΑΚ, της αποθέωσης του καθηγητικού κατεστημένου και τω Συριζαίων πρυτάνεων που δεν θέλουν την ΟΠΠΙ (αλλά θέλουν φύλαξη από τις ίδιες τις σχολές, όπως και η ΠΚΣ) συσκοτίζει την κατεύθυνση της ανατροπής του νόμου Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη και σπέρνει αυταπάτες για το, σε ποιους πρέπει να στηριχτεί ο αγώνας. Είναι ζωτικής σημασίας ο αγώνας των φοιτητών να ξεδιπλωθεί στους φοιτητικούς συλλόγους και να γίνουν άμεσα μαζικές Γενικές συνελεύσεις στις σχολές. Οι φοιτητές πρέπει να πραγματοποιήσουν Γενικές συνελεύσεις, να πάρουν αποφάσεις αγώνα και να βγουν στη πάλη για ζωή με δικαιώματα.

Το σχέδιο της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής αλλά και της διάλυσης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων συνεχίζεται και ο μόνος που μπορεί να βάλει φραγμό στην πολιτική τους είναι ο λαός και το φοιτητικό κίνημα.