Οι αγώνες των εργατών και οι μαχητικές διεκδικήσεις τους είναι ο λόγος που σήμερα, έχει θεσπιστεί το 8ωρο και η Κυριακάτικη αργία. Η αιματοβαμμένη απεργία του Σικάγο το 1886 πρέπει να μας θυμίζει πως τα δικαιώματα μας στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα θα πρέπει καθημερινά να τα υπερασπιζόμαστε με αγώνες στον δρόμο , στη δουλειά, στο σχολείο και στις σχολές. 140 χρόνια μετά , ερχόμαστε αντιμέτωποι με την προσπάθεια αμφισβήτησης των δικαιωμάτων αυτών και τελικά την ολομέτωπη επίθεση σε κάθε κεκτημένο του λαού και της νεολαίας.

Ας πιάσουμε πρώτα τον εργασιακό τομέα, στον οποίο η «επιβίωση» γίνεται όλο και δυσκολότερη. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες εργοδοτικών εγκλημάτων με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Η ζωή των εργαζομένων αμφισβητείται καθημερινά με χρηματικό αντάλλαγμα που δεν φτάνει για τίποτα πέρα από τα πολύ βασικά για την επιβίωση. Επιπλέον βλέπουμε έντονη και συνεχή προσπάθεια αντικατάστασης της 8ωρης-5ήμερης εργασίας σε 13ωρη-6ήμερη. Το σύστημα, με νόμους όπως ο ν.5053 (ν.Γεωργιάδη) , ν.4048 (ν.Χατζηδάκη) , ν.5163 (νόμος κατώτατου μισθού) κάνει ευθεία επίθεση στο δικαίωμα στην δουλειά με ανθρώπινους όρους, στον συνδικαλισμό , την πολιτικοποίηση, τις απεργίες και συνολικά στις ελευθερίες των εργαζομένων , θυμίζοντας τους πως το μέλλον τους είναι μαύρο και προκαθορισμένο. Σε μια περίοδο πολέμων και ακρίβειας στόχος είναι οι εργαζόμενοι και συνολικά ο λαός και η νεολαία να σκύβουν το κεφάλι.

Αντίστοιχα και στα πανεπιστήμια. Με τις πρώτες διαγραφές να έχουν ήδη εφαρμοστεί, τα πρώτα ιδιωτικά πανεπιστήμια να ιδρύονται και τα προγράμματα σπουδών να γίνονται όλο και πιο εντατικοποιημένα, οι φοιτητές μαθαίνουμε από μικρή ηλικία να επιβιώνουμε και όχι να ζούμε, να υποτασσόμαστε και όχι να αγωνιζόμαστε. Το σύστημα προσπαθεί να πετάξει έξω από την εκπαίδευση νέους από πιο φτωχά και λαϊκά στρώματα , προορίζοντας τους για φτηνά εργατικά χέρια έτοιμα να υπηρετήσουν τις ανάγκες του.
Σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούμε να μένουμε θεατές! Το μεγαλειώδες κίνημα ενάντια στην ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, πόσο μάλλον και οι διαδηλώσεις καταγγελίας του εγκλήματος των Τεμπών αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως ο κόσμος μπορεί να κατέβει στο δρόμο και να αγωνιστεί. Με οργανωμένη πάλη και αξιοποίηση των συλλογικών μας οργάνων , εμείς οι φοιτητές πλάι σε μαθητές και εργαζόμενους μπορούμε και θα νικήσουμε. Στόχος μας είναι η αναμέτρηση με τις δυνάμεις του συστήματος σε σχολεία , σχολές και στους χώρους της δουλειάς. Η νικηφόροι αγώνες του 1886 φωτίζουν ακόμα το δρόμο της αναμέτρησης στο σήμερα. Κόντρα στη προσπάθεια του συστήματος να υπονομεύσει την 1η Μάη βαφτίζοντας την απλά ως αργία , μαζικοποιούμε τις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι απεργία!
Αγώνας για ζωή -δουλειά- σπουδές με δικαιώματα
Κάτω τα χέρια από το 8ωρο-5ήμερο και την κυριακάτικη αργία
Πτυχία ενιαία- σταθερή δουλειά για όλους
Ασφάλιση- περίθαλψη- αυξήσεις στους μισθούς

Φοιτητές – εργατιά μια φωνή και μια γροθιά !
Όλοι/ες στις απεργιακές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις !