Στις 21/10 δεκάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας βρεθήκαμε στο δρόμο. Φοιτητές, μαθητές και εκπαιδευτικοί διαδηλώσαμε στο πλάι του αγωνιζόμενου λαού της Γαλλίας, αλλά και των αγωνιζόμενων λαών παγκόσμια, και ενάντια στην κοινή πολιτική που διαλύει κάθε μας κεκτημένο δικαίωμα. Δώσαμε το μήνυμα ότι δεν θα δεχτούμε το μαύρο μέλλον που μας επιβάλλουν. Αυτό της φτώχειας, της ακρίβειας, της ανασφάλειας, των ταξικών φραγμών, των πολέμων τους.

Όσο κι αν η κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα έσπερνε την τρομοκρατία για να μας εμποδίσει να κατέβουμε στο δρόμο, αυτό δεν φάνηκε να μας σταμάτησε. Χαρακτηριστικό του φόβου της κυβέρνησης «να μη γίνει της Γαλλίας» ήταν οι «προληπτικές» προσαγωγές και συλλήψεις πριν τις μεγάλες διαδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και φυσικά το κλείσιμο σταθμών του μετρό από νωρίς το πρωί για να εμποδιστεί το κατέβασμα του κόσμου. 

Οι πολύ μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα δείχνουν ένα πράγμα. Την αγανάκτηση λαού και νεολαίας απέναντι σε ένα σύστημα που δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει. Από την άλλη δείχνει την έμπνευση και τη διέξοδο που μας δείχνει η γαλλική νεολαία μέσα από τον ξεσηκωμό της. Έναν ξεσηκωμό που όχι απλά δεν μπορεί εύκολα να κλείσει, αλλά που παρά την τρομοκρατία, την καταστολή και τα όποια «τυράκια» της γαλλικήςκυβέρνησης, φαίνεται να μην υποχωρεί, να μαζικοποιείται όλο και περισσότερο και να αποκτά όλο και πιο αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά.

Αυτό είναι το παράδειγμα που πρέπει να συνεχίσουμε να παίρνουμε, πιάνοντας το νήμα αυτών των πολύ μαζικών διαδηλώσεων. Να μην σταματήσουμε εδώ! Οι διαδηλώσεις πρέπει να έχουν συνέχεια, πρέπει να περάσουν μέσα από γενικές συνελεύσεις σωματείων και συλλόγων, πρέπει να θέσουν αιτήματα και αιχμές. Κόντρα στις κυρίαρχες δυνάμεις μέσα στις σχολές που αρνούνται να καλέσουν γενικές συνελεύσεις και πασχίζουν να μην δώσουν έκταση και συνέχεια στις διαθέσεις του κόσμου.

Οι φοιτητές έχουμε όλους τους λόγους του κόσμου να συνεχίσουμε να βγαίνουμε στο δρόμο. Μας διαγράφουν από τις σχολές μας, πάνε να μας φέρουν δίδακτρα με την αναθεώρηση του άρθρου 16, μας βάζουν να πληρώνουμε τα πάντα από την τσέπη μας, μας χτυπάνε όπου βρεθούμε και όπου σταθούμε, μας έχουν στην ανασφάλεια, μας λένε ότι θα γίνουμε η καύσιμη ύλη των πολέμων που ετοιμάζουν. Έχουμε κι εμείς τις δικές μας αιχμές, τα δικά μας αιτήματα. Από κοινού, λοιπόν, με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τους εργαζόμενους, να συνεχίσουμε στο δρόμο του αγώνα. Να καλεστούν Γενικές Συνελεύσεις στις σχολές μας άμεσα, να συζητήσουμε μεταξύ μας, να οργανώσουμε την συνέχεια. Να επιβεβαιώσουμε τους φόβους της κυβέρνησης και του συστήματος που υπηρετεί ότι «θα γίνει της Γαλλίας»!