Οι φετινές φοιτητικές εκλογές έρχονται μέσα σε μία χρονιά που – για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες – η κυβέρνηση της ΝΔ μπόρεσε να πανηγυρίσει τις πρώτες διαγραφές φοιτητών, με την εφαρμογή των ορίων σπουδών (ν+2) στις τετραετείς σχολές. Αμέσως μετά τις φοιτητικές εκλογές της 13ης Μάη, ανοίγει μία ακόμα περίοδος μηνών προετοιμασίας του δεύτερου βήματος της επίθεσης: το προχώρημα χιλιάδων ακόμα διαγραφών συμφοιτητών μας τον Σεπτέμβρη του ’26 από τις πενταετείς σχολές!
Που να ‘ταν οι μόνοι που πανηγυρίζουν! Από την αρχή της χρονιάς, οι πιστοί κυβερνητικοί παπαγάλοι στις σχολές μας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και των διάφορων «αχρωμάτιστων και ανεξάρτητων» φοιτητικών ομάδων, έλαμψαν από το προχώρημα της κυβερνητικής πολιτικής σε βάρος των δικαιωμάτων μας!
1) Είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο διαφωνούν με τις γενικές συνελεύσεις και τους μαζικούς, συλλογικούς αγώνες μας – αλλά παλεύουν ενεργά να τσακίσουν τις κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος! Είναι οι δυνάμεις που την προηγούμενη χρονιά στήριξαν το φύτεμα των «Συμβουλίων Φοιτητών» του νόμου Κεραμέως σαν όργανα αντιπαραθετικά στους ανεξάρτητους από το κράτος φοιτητικούς μας συλλόγους, και σήμερα τολμούν να εμφανίζονται σαν αντιπρόσωποί μας και να τα βρίσκουν με κυβερνητικούς, υπουργεία και πρυτάνεις στο όνομα των φοιτητικών συλλόγων. Από την Κρήτη ως την Ξάνθη, είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο στήριξαν το νέο πειθαρχικό πλαίσιο του νόμου Ζαχαράκη, αλλά σαν πραγματικοί καταδότες (μόνο η κουκούλα λείπει…) συμμετέχουν στα πειθαρχικά συμβούλια ως «εκπρόσωποι» φοιτητών στο πλευρό των διοικήσεων και του αστικού κράτους, βάζοντας το χεράκι τους στο βάθεμα της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής φοιτητικής ζωής, στο προχώρημα των πειθαρχικών διώξεων αγωνιστών, στο ξήλωμα κεκτημένων συνδικαλιστικών ελευθεριών μας μέσα στις σχολές.
2) Από τα γεννοφάσκια τους, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καλλιέργησαν την λογική πως η εκπαίδευση είναι προνόμιο για «λίγους και εκλεκτούς» και στηρίζουν ότι οι σπουδές ατομική υπόθεση του καθένα. Χουχουλιασμένες στο στρατόπεδο κάθε κυβέρνησης και του συστήματος, δεν πιστεύουν πως οι σπουδές είναι κεκτημένο λαϊκό δικαίωμα για όλους, ανεξαρτήτου κοινωνικής και ταξικής καταγωγής. Για αυτό θεωρούν πως η διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης είναι μία δίκαιη και ρεαλιστική «διόρθωση» παλαιωμένων ανορθογραφιών! Για αυτό στήριξαν τον νόμο Πιερρακάκη και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Για αυτό πανηγύρισαν με όλο το κυβερνητικό προσωπικό για το προχώρημα των 300.000 διαγραφών, για την κατοχύρωση των ορίων σπουδών, για την εισαγωγή ακόμα πιο σκληρών ταξικών φραγμών που «καθαρίζουν» τις σχολές. Οποιαδήποτε αντιπολιτευτική αντιπαράθεση στην κυβερνητική πολιτική μπορεί να ειπώθηκε από πλευρά των συστημικών δυνάμεων (πχ. ενστάσεις της ΠΑΣΠ κατά την διάρκεια κινητοποιήσεων), έγινε στα πλαίσια εύρεσης τρόπων πιο… ομαλής εφαρμογής των μέτρων, ώστε να μην υπάρξουν φοιτητικές αντιδράσεις!
3) Ως παρατάξεις των βασικών κομμάτων της κυβερνητικής διαχείρισης της χώρας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ έχουν πλήρως αφομοιώσει την πολιτική της εξυπηρέτησης των μωροφιλοδοξιών της εξαρτημένης αστικής «» τάξης και των οδηγιών των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα λυσσάει να αποδείξει ότι είναι το πιο πιστό σκυλί των ιμπεριαλιστών στην ΝΑ Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, και παλεύει να εμπλέξει την χώρα όσο περισσότερο μπορεί στα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για μερικές επευφημίες, οι φοιτητικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ χωρίς καμία ντροπή βγαίνουν μπροστά με τα πιο αντιδραστικά ιδεολογήματα. Μας λένε πως οι νέοι καιροί σημαίνουν την υποταγή της νεολαίας και του λαού στο μέλλον της προετοιμασίας του τρίτου παγκόσμιου πολέμου σαν κρέας για κανόνια. Την αποδοχή της εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων. Την αποδοχή του «ρεαλισμού» του αιματοκυλίσματος των λαών του Ιράν, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης. Μας λένε ότι το εθνικό μας καθήκον είναι να πάμε να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των «συμμάχων» όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ ενώ δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπενθυμίσουν ποιο σύστημα εξυπηρετούν ξερνώντας ανοιχτά αντι-κομμουνισμό!
4) Το Δίκτυο (πρώην ΣΥΡΙΖΑ, νυν Νέα Αριστερά), έχει παρουσιαστεί όλο το προηγούμενο διάστημα με το πρόσωπο της αριστερής δύναμης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξεχάσουμε τη στήριξη που έδειξε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το σύνολο της αντιλαΐκής πολιτικής που εφάρμοσε. Μπροστά στην πρώτη εφαρμογή των διαγραφών, τον πόλεμο και την καταστολή, έδειξε... συνέπεια ως σωστή συστημική δύναμη: στη χειρότερη τήρησε σιγή νεκροταφείου, στην καλύτερη στράφηκε στη συνδιαλλαγή με τους καθηγητές, στα παρακάλια στους πρυτάνεις και στους ακτιβισμούς.
Αυτές οι φωνές είναι αντιπαραθετικές στους φοιτητικούς μας συλλόγους και τα διοικητικά μας συμβούλια. Από την επομένη της 13ης Μάη, οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να βγουν δυναμωμένοι από την εκλογική τους διαδικασία, άμεσα να μπουν σε κατεύθυνση οργάνωσης αγώνων ενάντια στις διαγραφές που ήρθαν και έρχονται, να συμμετέχουν αποφασιστικά στο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ενάντια στο μέλλον του πολέμου που μας υπόσχεται το σύστημα ως μονόδρομο! Στις 13 Μάη, συμμετέχουμε μαζικά στις φοιτητικές εκλογές! Μαυρίζουμε τις δυνάμεις του συστήματος!
Στις 13 Μάη, στηρίζουμε τις δυνάμεις του αγώνα!
Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις
