Με φανταστικές νίκες και εκλογικές αυταπάτες προσπαθεί η ΚΝΕ να πείσει τους φετινούς πρωτοετείς φοιτητές να ενταχθούν στις γραμμές της. Η δήθεν κόκκινη πρώτη δύναμη στα πανεπιστήμια πανηγυρίζει για τις επιτυχίες της την στιγμή που διαγράφονται εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές από τις σχολές, οι μπάτσοι εισβάλλουν στις σχολές συνεχώς και εντείνεται η φασιστικοποίηση με πειθαρχικά και διώξεις. Δεν θέλει να πείσει τους πρωτοετείς φοιτητές για τον δρόμο της αντίστασης και του αγώνα αλλά για τις ρεαλιστικές προτάσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Ή ΑΓΩΝΑΣ;

Για την ΚΝΕ η λύση στα προβλήματα της νεολαίας και του φοιτητόκοσμου δεν είναι ο οργανωμένος αγώνας και οι γενικές συνελεύσεις αλλά η... αναζήτηση της «γνώσης». Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται το αίτημα για «σύγχρονους όρους σπουδών», ένα αίτημα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από το ίδιο το σύστημα, αλλά και η απόλυτη σιωπή της απέναντι στην εντατικοποίηση. Με την αποθέωση των «ρεαλιστικών λύσεων» βάζει πλάτες στο σύστημα που επιδιώκει την εντατικοποίηση των σπουδών μέσω της αύξησης των εργαστηρίων, των υποχρεωτικών εργασιών και προόδων. Η ΚΝΕ δεν θέτει κανέναν προβληματισμό για το είδος της γνώσης που εισπράττουμε σε ένα πανεπιστήμιο που συνεχώς προωθεί την προπαγάνδα του συστήματος.

ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ;

Ελάχιστη σημασία αφιερώνει η ΚΝΕ στο ζήτημα των διαγραφών. Ίσως επειδή ευαγγελίζονται το αστικό αφήγημα των ενεργών και μη ενεργών φοιτητών θεωρούν πως η διαγραφή των «μη ενεργών» δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Η αλήθεια είναι πως οι διαγραφές αποτελούν τον μεγαλύτερο ταξικό φραγμό μέσα στα πανεπιστήμια και δεν είναι ένα «δευτερεύον» ζήτημα. Είναι καθοριστικό στοιχείο στην επιδίωξη του συστήματος να φτιάξει ένα πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς. Η μάχη για την ανατροπή τους κάθε άλλο παρά έχει λήξει. Όσο βολικό και αν θα ήταν για την ΚΝΕ να ξεχαστούν οι διαγραφές, ο αγώνας για την ανατροπή τους συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του φοιτητικού κινήματος.

ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ

Ενώ οι φοιτητές στις εστίες αναγκάζονται να πληρώσουν εγγυήσεις και μηνιάτικα για να ζήσουν σε δωμάτια με άθλιες συνθήκες, η ΚΝΕ πανηγυρίζει που μπόρεσε να εξασφαλίσει τη δωρεάν στέγαση. Την στιγμή που η εμπλοκή της χώρας μας στα σφαγεία των ιμπεριαλιστών βαθαίνει συνεχώς, η ΚΝΕ πανηγυρίζει επειδή μπόρεσε να ακυρώσει κάποια πολεμικά προγράμματα. Ενώ η ΚΝΕ πανηγυρίζει πως τα τελευταία πέντε χρόνια, που είναι πρώτη δύναμη, έχει γίνει «αποφασιστικό βήμα για τη λειτουργία και δράση των συλλόγων», δεν καλέστηκαν καν Γενικές Συνελεύσεις σε περιόδους κρίσιμες για το φοιτητικό κίνημα, όπως οι διαγραφές. Η ίδια δύναμη που περηφανεύεται πως βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνα ενάντια στα ιδιωτικά και την αναθεώρηση του άρθρου 16, ενώ έχει τεράστιο μερίδιο των ευθυνών για το κλείσιμο του κινήματος. Προφανώς όλες αυτές οι «νίκες» έγιναν με κινητοποιήσεις δι' αντιπροσώπων των «εκλεγμένων με την ΠΚΣ» και «του αγωνιστικού ΔΣ» χωρίς καμία αποφασιστική εμπλοκή του κόσμου.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ

Είναι φανερό πως η ΚΝΕ δεν επιδιώκει οι φοιτητές να εμπλακούν στις συλλογικές τους διαδικασίες και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους βγαίνοντας στον δρόμο. Πάνω από όλα επιδιώκει την εκλογική της ενίσχυση, κλείνοντας το μάτι στο σύστημα πως δεν θα του αποτελέσει σοβαρό πονοκέφαλο, ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιεί κάποιες ελάχιστες κινητοποιήσεις ώστε να εξαπατήσει έναν κόσμο με αγωνιστικές διαθέσεις. Οι φοιτητές πρέπει να γυρίσουν την πλάτη στη λογική της υποταγής που προτάσσει ο ρεφορμισμός, να ξαναανακαλύψουν τις συλλογικές τους διαδικασίες και να βγουν μαζικά στους δρόμους. Μόνο έτσι μπορούμε να κερδίσουμε τα δικαιώματά μας και να αντισταθούμε σε διαγραφές - πόλεμο - φασιστικοποίηση!