Την ώρα που η Μέση Ανατολή έχει πάρει φωτιά μετά και την νέα επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. Το μέτωπο του πολέμου εξαπλώνεται σε όλες τις γύρω χώρες. Η διπλανή Κύπρος έγινε στόχος ιρανικών drones που χτύπησαν βρετανική βάση του νησιού. Η Ελλάδα στέλνει φρεγάτες και F16, η βάση της Σούδας μπαίνει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, σιδερικά μαζεύονται στην Κάρπαθο (ανεβάζοντας μέσα σε όλα και την ένταση με την τούρκικη αστική τάξη), η ελληνική κυβέρνηση στέλνει στρατιωτική αποστολή στην Παλαιστίνη.
Η χώρα μας μπλέκεται όλο και περισσότερο στην φωτιά του πολέμου ακολουθώντας τις προσταγές των ιμπεριαλιστών, ευελπιστώντας να αποζημιωθεί για τις υπηρεσίες της. Είναι άμεσος στόχος του Ιράν, εντός εμβέλειας των βαλλιστικών πυραύλων του. Είναι στόχος του ρωσικού ιμπεριαλισμού όπως έχει από το 2022 διακηρύξει. Πρέπει να σημάνει άμεσα αντιπολεμικος ξεσηκωμός. Οι σχολές και οι χώροι δουλειάς να γίνουν εστίες αντιπολεμικής και αντιιμπελιαστικής πάλης. Να απαιτήσουμε άμεση απεμπλοκή της χώρας από τον σφαγείο. Είναι φανερό ότι οι βάσεις του ΝΑΤΟ μόνο σε μπελάδες μας βάζουν. Η (με πλήρη συνείδηση) υποτακτική ελληνική αστική τάξη μας εμπλέκει όλο και περισσότερο στα πολεμικά μέτωπα στην περιοχή.
Σε αυτή την συγκυρία, με την επιτακτικότητα της συγκρότησης των συλλόγων σε αντιπολεμική κατεύθυνση, η απομονωμένη ΑΡΑΣ μετά τα γεγονότα στις 15/11, πρωτοστάτησε ξανά αυτή τη φορά σε διαγκωνισμό με τον α/α χώρο, σε ένα ρεσιτάλ τραμπουκισμών, αντεκδικίσεων, χουλιγκανισμών. Στην τελική... σε ένα ρεσιτάλ συκοφάντησης του συνδικαλισμού, της οργανωμένης πάλης και της αριστεράς. Ήδη τις τελευταίες εβδομάδες, συνεχίζοντας αυτό που ξεκίνησε στο Πολυτεχνείο, η ΑΡΑΣ εμφανιζόταν στις σχολές σαν συμμορία με κράνη και καδρόνια, φτάνοντας σε σημείο να "περιφρουρεί" ολόκληρες γενικές συνελεύσεις, τρομοκρατώντας επί της ουσίας τον ανένταχτο κόσμο που συμμετείχε σε αυτές.
Εχθές, λοιπόν, αποφάσισαν να δώσουν συνέχεια στην βεντέτα τους στη Φιλοσοφική του ΑΠΘ. Κράνη, πυροσβεστήρες, λοστοί και καλυμμένα πρόσωπα και από τις δύο πλευρές. Τραυματισμοί, ανοιγμένα κεφάλια, σπασμένα τζάμια και πολιτικοί χώροι τα αποτελέσματα της διαμάχης, μπροστά στα μάτια "ανυποψίαστων" φοιτητών. Τι καλύτερο δώρο να ζητούσε η κυβέρνηση για να βάλει μπροστά τους Πρετεντέρηδες, τους Πορτοσάλτε και τους Ζαχαρούς να επιτεθούν στις αριστερές παρατάξεις, στην πολιτική και τον συνδικαλισμό. Με τόση ανυπομονησία αναμένουν ένα κυβερνητικό νεύμα για να χύσουν το αντικομμουνιστικό τους δηλητήριο και να ξεδιπλώσουν το μίσος τους για την νεολαία. Άλλη μια αφορμή για τις πρυτανικές αρχές να φωνάζουν τους μπάτσους και να τρέχουν να βάλουν συστήματα ελέγχου εντός των σχολών μας. Όλα αυτά ενώ κάθε δεύτερο Σάββατο έχουμε τα ντου της συμμορίας του κράτους μέσα στο ΑΠΘ για να δείρει, να συλλάβει, να τρομοκρατήσει τους φοιτητές.
Και αν κάποιος μπορεί να πει ότι η κυβέρνηση δεν ψάχνει αφορμές για να επιτεθεί στην αριστερά και συνολικά στην φοιτητική νεολαία, να αναρωτηθεί πόσο βοηθάει άραγε αυτή η εικόνα το κίνημα! Πόσο θελκτικό είναι να βλέπει δύο αντιμαχομενες παρατάξεις να λύνουν τις διαφορές τους με ξύλο; Τον φοιτητή εκείνη την ώρα δεν τον απασχολεί και δεν γνωρίζει καν την αφετηρία της βεντέτας. Κρίνει αυτό που βλέπει και αυτό που παρακολουθεί τον απομακρύνει από αυτό που υποτίθεται υπηρετούν αυτές οι δυνάμεις. Το κίνημα. Πόση διαφορά έχουν στα μάτια του από τις οπαδικες συμπλοκές και τα ραντεβού θανάτου;
Θα πει κανείς... Ποιος ασχολείται με τον πόλεμο και το σφαγείο που κινδυνεύει ο λαός να εμπλακεί; Ποιος νοιάζεται για την συγκρότηση φοιτητικού κινήματος που θα μάχεται για τα δικαιώματα του; Που θα αγωνίζεται στο πλάι του λαού ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό; Ποιον ενδιαφέρουν όλα αυτά μπροστά στη διαμάχη της ΑΡΑΣ με τον α/α χώρο;
Εδώ ο κόσμος καίγεται (στην κυριολεξία), θα πούμε εμείς....
Οι φοιτητές να απομονώσουμε αυτές τις λογικές τραμπουκισμού και οργανωτικού τύπου αντιπαράθεσης, που καμία σχέση δεν έχουν με το φοιτητικό κίνημα. Να καλεστούν άμεσα Γενικές Συνελεύσεις για τον πόλεμο σε όλες τις σχολές!
