Τη Δευτέρα 2/11 οι Αγωνιστικές Κινήσεις είχαμε καλέσει διοικητικό συμβούλιο για τον ορισμό γενικής συνέλευσης. Με ευθύνη της ΠΚΣ/ΚΝΕ, το ΔΣ άργησε να οριστεί, καθώς από την προηγούμενη Πέμπτη την ψάχναμε και τηλεφωνικά και μέσω μηνυμάτων, παίρνοντας απάντηση την Κυριακή. Η πρότασή μας για γενική συνέλευση με θέματα μεταξύ άλλων τις διαγραφές, τον νόμο Ζαχαράκη και τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα με δίδακτρα καταψηφίστηκε με ειρωνείες και τον ισχυρισμό ότι δεν πιστεύουν πως έχει νόημα η συγκεκριμένη συνέλευση με βάση την εικόνα του συλλόγου. Οι αντιπαραθετικές προτάσεις των άλλων δύο δυνάμεων αφορούσαν συνέλευση με θέμα μόνο το Πολυτεχνείο. Φαίνεται πως οι αυτοαποκαλούμενες «αγωνιστικές δυνάμεις» του συλλόγου, η μια εκ των οποίων υπερηφανεύεται ότι έχει αυτοδυναμία στον σύλλογο πολλά χρόνια, δε θέλουν να συζητήσουν για τις διαγραφές, τα πειθαρχικά, την αναθεώρηση του άρθρου 16 και να κινητοποιήσουν τον σύλλογο για αυτά τα ζητήματα. Τους αρκεί μια πορεία όπως αυτή στις 21/10 να καταλήξει μια κενή τουφεκιά χωρίς συνέχεια και διάρκεια. Τους αρκεί να παίρνουν οι εκλεγμένοι αποφάσεις μέσα από τα διοικητικά συμβούλια, χωρίς πολιτική ζύμωση των υπόλοιπων φοιτητών του συλλόγου.

Επιπλέον, ζητήθηκε από την ΠΚΣ/ΚΝΕ να δούμε τρία ακόμη ψηφίσματα, εκ των οποίων τα δύο τα έστειλαν τελευταία στιγμή, ακόμα και μετά την έναρξη του ΔΣ. Αυτή η τακτική και των δύο δυνάμεων έχει ως αποτέλεσμα να μην έχουν χρόνο οι υπόλοιπες δυνάμεις να συζητήσουν συλλογικά την τοποθέτησή τους και πολλές φορές να αποκλείονται από τη διαδικασία του ΔΣ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα, ζητήσαμε λίγο χρόνο και δεν ήθελαν να μας τον δώσουν ούτε καν για να διαβάσουμε τα ψηφίσματά τους! Ταυτόχρονα, η στάση τους στο ότι θέλαμε να συζητήσουμε συλλογικά τα ψηφίσματα που κατατέθηκαν στο ΔΣ ήταν ειρωνική, λες και σε μια συλλογικότητα οι αποφάσεις λαμβάνονται ατομικά ή «από τα πάνω», από κάποιους ειδικούς.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις θεωρούμε την εκλογή στο ΔΣ θέση ευθύνης και πιστεύουμε ότι οφείλουμε να είμαστε υπεύθυνοι στις υποχρεώσεις μας απέναντι στον σύλλογο. Όταν μια δύναμη έχει πάρει την πολιτική απόφαση και έχει εκφράσει τη θέλησή της να συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία του συλλόγου, οι υπόλοιπες δυνάμεις οφείλουν να περιμένουν να διαμορφώσει τοποθέτηση, όπως και οι Αγωνιστικές Κινήσεις έχουμε στείλει έγκαιρα τα ψηφίσματά μας δίνοντας χρόνο στους υπόλοιπους να διαμορφώσουν τοποθέτηση.

Τέλος, εκφράσαμε την άποψη ότι το ΠΑΜΕ (η παράταξη του ΚΚΕ στον χώρο των εργαζομένων) καλλιεργεί τη λογική της ανάθεσης, μια λογική που λέει ότι τα προβλήματα του λαού θα τα λύσουν κάποιοι ειδικοί εκλεγμένοι στα ΔΣ χωρίς τη συγκρότηση και την πάλη του λαού.

Εμείς πάμε κόντρα στη λογική που λέει ότι οι εκλεγμένοι είναι οι ειδικοί που πρέπει να τους αναθέσουμε να λύσουν τα προβλήματα για μας. Γι’ αυτό και προτείναμε γενική συνέλευση εν όψει της διαδήλωσης την Πέμπτη. Τη στιγμή που βλέπουμε την επίθεση του συστήματος να εντείνεται όλο και περισσότερο, τα δικαιώματά μας δε θα τα υπερασπιστούμε μέσω διοικητικών συμβουλίων όπου λαμβάνονται αποφάσεις για μια σειρά κινητοποιήσεων, τις οποίες δε μαθαίνει ποτέ ο φοιτητικός σύλλογος. Αντίθετα, όλοι οι φοιτητές πρέπει να συζητάμε στις γενικές συνελεύσεις, το όργανο πάλης μας, και να δημιουργήσουμε ένα μαζικό φοιτητικό κίνημα που θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά του στον δρόμο.