Άλλη μια φορά ο κόσμος κυριολεκτικά καίγεται και η ΠΚΣ... παρακαλάει. Σε μια περίοδο που η επικινδυνότητα του πολέμου μας χτυπά την πόρτα, στέλνονται «πράσινα χαρτιά» στους πρόσφατα στρατευμένους και η φτώχεια μαστίζει κάθε νοικοκυριό, η ΠΚΣ-ΚΝΕ παρακαλάει υπουργούς να ακούσουν τα «αιτήματα χιλιάδων φοιτητών» (ή τουλάχιστον των εκλεγμένων με την Πανσπουδαστική). Ακούνε τις σειρήνες του πολέμου να ηχούν οπότε ζητούν άμεση ακρόαση από τους αρμόδιους εκπροσώπους για να ζητήσουν, μεταξύ άλλων, «μείωση και πλαφόν στις τιμές των κυλικείων»! Καλά ακούσατε! Την περίοδο που έχουν διαγραφτεί 308.605 συμφοιτητές μας και δεκάδες άλλοι περνάνε πειθαρχικά με απειλή διαγραφής η ΚΝΕ ζητάει να συνομιλήσει με τους εκπροσώπους του συστήματος! Απόσο φαίνεται εμπνεόμενοι από τις «καυστικές ερωτήσεις» του ΚΚΕ μέσα στην Βουλή, οι εκλεγμένοι με την ΠΚΣ είπαν να κάνουν το αγωνιστικό τους κρεσέντο με «καυστικά αιτήματα» που απευθύνονται σε υπουργούς. Άλλωστε πλησιάζουν οι φοιτητικές εκλογές (σε ενάμησι μήνα) και για να κάνουν επιτυχώς την εκλογική τους καμπάνια (που ξεκίνησε πριν καν οριστούν οι φετινές εκλογές) πρέπει να έχουν να λένε και αυτοί ότι κάτι έκαναν.

Αλλά ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι η ΚΝΕ όλη την χρονιά δεν παρέμβαινε (αν εξαιρέσουμε το κείμενο με τίτλο «Σουβλάκι ή Καλαμάκι» και άλλα αντίστοιχα), δεν έθετε αγωνιστικό πρόταγμα, δεν ασχολούταν με την επικαιρότητα, δεν αποδεχόταν τις διαγραφές. Ας προσπεράσουμε ότι μέσα στην επιστολή που στέλνουν γράφουν πως τα οικονομικά προβλήματα θα μας αποσυγκεντρώσουν από τις σπουδές μας και δεν θα βγούμε σωστοί επιστήμονες, αποθεώνοντας για άλλη μία φορά την «γνώση που παίρνουμε από το πανεπιστήμιο» (άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει μέλη της ΠΚΣ να λένε ότι αν βγαίναμε σωστοί επιστήμονες και μηχανικοί δεν θα είχαμε «Τέμπη» και «Βιολάντες»!). Ας αναλωθούμε στο πως η πρώτη δύναμη πανελλαδικά, αυτή η «αριστερή αγωνιστική» δύναμη, διεκδικεί καλύτερη ζωή για τους φοιτητές. Παρακαλάει για άλλη μια φορά τους υλοποιητές της επίθεσης να «στηρίξουν τους φοιτητές». Φαίνεται ότι δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως καθηγητές, πρυτάνεις, υπουργοί και κυβερνήσεις δεν είναι με το μέρος μας. Παρότι ακόμα και μέσα στην επιστολή τους λένε ότι τόσο καιρό ακούμε υποσχέσεις αλλά δεν βλέπουμε πράξεις, οι εκλεγμένοι με την ΠΚΣ μάλλον δεν ξέρουν άλλες πρακτικές απ' το να κάθονται σε ένα ωραίο τραπέζι με το σύστημα, να του προτείνουν τρόπους να μας ρίξουν στα μαλακά και όταν ικανοποιηθεί 1 από τα 15 αιτήματά τους να λένε ότι νικήσανε. Βέβαια τι να περιμένεις από μια δύναμη που έχει κάνει την Βουλή δεύτερη φύση, άμα μπλέκεις με τα πίτουρα σε τρώνε οι κότες!

Αλλά μήπως παραείμαστε σκληροί με τους συναδέλφους από την ΠΚΣ; Μήπως θα έπρεπε να τους συγχαίρουμε που αποφάσισαν για πρώτη φορά να ασχοληθούν, έστω και με κατάπτιστο τρόπο, με το ζήτημα του πολέμου; Άλλωστε στις αντιπολεμικές-αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις έχουμε πολύ καιρό να τους δούμε...

Αυτή την φορά, όπως και κάθε άλλη, η ΚΝΕ χαράζει την αντίθετη πορεία σε πρακτική και στοχοθεσία που θα έπρεπε να έχει το φοιτητικό κίνημα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τους εκλεγμένους από καμία δύναμη να δώσουν τους δικούς μας αγώνες για εμάς, πόσο μάλλον όταν θέλουν να συνομιλήσουν με υπουργούς για να κάνουν προτάσεις καλύτερης διαχείρισης του συστήματος. Ο μόνος τρόπος να διεκδικήσουμε ζωή με αξιοπρέπεια είναι να αντισταθούμε εμείς οι ίδιοι. Να μαζικοποιήσουμε τα συλλογικά μας όργανα, να κάνουμε καταλήψεις, να κατεβούμε μαζικά στον δρόμο. Μόνο αν συγκροτήσουμε ένα μαζικό φοιτητικό κίνημα, ενάντια σε διαγραφές-πειθαρχικά-καταστολή, και με διακριτό το αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό στοιχείο θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε τους αντιφοιτητικούς νόμους και να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα στα ντόπια και ξένα αφεντικά.